Ούτε τον Ιούλιο πήγαν καλά τα έσοδα

Η τρόικα έφυγε, αλλά η κυβέρνηση βρίσκεται αντιμέτωπη με τις 5 μεγαλύτερες βόμβες, που κινδυνεύουν να τινάξουν στον αέρα τον προϋπολογισμό.


Τα έσοδα που δεν έρχονται, οι νοσοκομειακές δαπάνες που δεν μαζεύονται, οι ΔΕΚΟ που παίρνουν τον δρόμο της συρρίκνωσης, το άνοιγμα του πακέτου των διαρθρωτικών αλλαγών (άνοιγμα κλειστών επαγγελμάτων και αγοράς ενέργειας, απελευθέρωση υπηρεσιών κ.λπ.) και οι «άγνωστες» υποχρεώσεις κεντρικής και γενικής κυβέρνησης θα κρίνουν την πορεία της ελληνικής οικονομίας στο προσεχές διάστημα.

Δεν είναι τυχαίο ότι ο υπουργός Οικονομικών Γιώργος Παπακωνσταντίνου άρχισε ήδη να μιλάει για «ανακατατάξεις μέτρων». Η τρόικα είναι εκείνη που θα κρίνει από την πρώτη επίσκεψη του Σεπτεμβρίου και την κρίση του Οκτωβρίου αν απαιτούνται αναμοχλεύσεις μέτρων...

Το οικονομικό επιτελείο, πάντως, βρίσκεται αντιμέτωπο με τους 5 κινδύνους, που αφορούν τα εξής:

Μόνο +7,2% στο α' εξάμηνο

1 Εσοδα. Στο πρώτο εξάμηνο τα έσοδα αυξήθηκαν με ρυθμό μόλις 7,2% έναντι ετήσιου στόχου 13,7%. Τον Ιούλιο από τα πρώτα ενδεικτικά στοιχεία τα πράγματα πάνε «έτσι κι έτσι», τονίζουν αρμόδιοι παράγοντες του υπουργείου και μεταθέτουν για τον Αύγουστο τις πραγματικές αποδόσεις από τις αυξήσεις των φόρων.

Στόχος είναι να πιαστούν 55.124 εκατ. ευρώ μέχρι τα τέλη του έτους. Στο πρώτο εξάμηνο έπιασαν 23.793 εκατ. ευρώ και απομένουν άλλα 31.331 εκατ. ευρώ. Το βάρος πέφτει στη φοροδιαφυγή, τις πέντε ειδικές ομάδες δράσης που έπιασαν δουλειά για ανείσπρακτα, ληξιπρόθεσμα, μεγάλους οφειλέτες, πλούσιους φοροφυγάδες και γενικευμένους ελέγχους, καθώς και στην αναδιάρθρωση των υπηρεσιών του υπουργείου.

Ενώ είναι εν αναμονή των εσόδων από τις τελευταίες αυξήσεις των φόρων σε ΦΠΑ, ΕΦΚ, ΕΤΑΚ, ΦΜΑΠ και λογιστικό προσδιορισμό που υπολογίζουν σε 2 δισ. ευρώ πλέον των 2,5 δισ. από τους ελέγχους και τα ληξιπρόθεσμα (1,2 δισ. εισέφεραν στο πρώτο εξάμηνο).

Ξεφεύγουν οι δαπάνες στο τέλος του χρόνου

2 Δαπάνες. Η μεγάλη συρρίκνωση των δαπανών του τακτικού προϋπολογισμού, με την υπέρβαση κατά 3,9 δισ. του αρχικού στόχου, είναι γεγονός. Το ερώτημα είναι κατά πόσο αυτό μπορεί να συνεχιστεί μέχρι τη λήξη του έτους, καθώς είναι γνωστό πως οι δαπάνες εξοκέλλουν στα τέλη κάθε χρόνου. Γι' αυτό και ο νέος κύκλος επαφών που θα γίνει τον Σεπτέμβριο με όλα τα υπουργεία θα εστιάσει στην «ανάληψη υποχρεώσεων παρά πληρωμών», σημείωνε στην «Ε» αρμόδιος παράγοντας του υπουργείου προσθέτοντας πως «πάντα ελλοχεύει ο κίνδυνος των αποκλίσεων».

Εν τούτοις οι αποκλίσεις από νοσοκομεία, Ταμεία Κοινωνικής Ασφάλισης, ΔΕΚΟ και ΟΤΑ δεν θα αποφευχθούν. Μέχρι στιγμής έχει ξεπεραστεί το όριο του 8% από τα Ταμεία. Μόνο από τον ΟΑΕΔ και τον ΟΑΕΕ η υπέρβαση υπολογίζεται στο 1 δισ. ευρώ.

«Παλεύουν» το 1 από τα 9 δισ.

3 Νοσοκομεία. Οι νοσοκομειακές δαπάνες φτάνουν στα 9 δισ. ευρώ και δίνεται μάχη να περικοπεί έστω και 1 δισ. ευρώ. Οι «Big 5» έχουν αναλάβει το όλον έργο και αναμένεται να δώσουν το πρώτο πόρισμά τους μέσα στον Σεπτέμβριο, καθώς εκτιμάται ότι μπορεί να περιοριστούν κατά το ένα τρίτο.

4 ΔΕΚΟ. Οι ιδιωτικοποιήσεις είναι η ατζέντα που ανοίγει αμέσως μετά τις θερινές διακοπές. Μόνο στις συγκοινωνίες τα ελλείμματα ξεπερνούν τα 2,5 δισ. ευρώ και η κυβέρνηση φέρεται αποφασισμένη να τις «μαζέψει». Στο κομμάτι αυτό είναι που η τρόικα πιέζει για απολύσεις. Για την ώρα, πάντως, ο υπουργός Οικονομικών διαβεβαιώνει πως θα περιοριστούν σε μετατάξεις. Το Μνημόνιο πάντως μιλάει για χρήση πόρων «συμπεριλαμβανομένων και των ανθρωπίνων πόρων», με τον απολογισμό να τον τοποθετεί στα τέλη Σεπτεμβρίου. Το μεγάλο πακέτο είναι ο ΟΣΕ με χρέη 10 δισ. ευρώ (7,5 δισ. δάνεια υποδομών), του οποίου η αναδιάρθρωση βρίσκεται στα χέρια του υπουργού Υποδομών Δημήτρη Ρέππα.

7 διαρθρωτικές αλλαγές

5 Διαρθρωτικά. Ως τον μεγαλύτερο κίνδυνο χαρακτηρίζουν στελέχη του οικονομικού επιτελείου τις 7 πλέον κρίσιμες διαρθρωτικές αλλαγές, που αρχίζουν να τρέχουν από τον Σεπτέμβριο και μέχρι τα τέλη Δεκεμβρίου. Το επικίνδυνο για την κυβέρνηση συνίσταται στις αντιδράσεις, κοινωνικές και κομματικές, που προκαλεί το άνοιγμα κάθε μετώπου: η πλήρης αναδιοργάνωση των υπηρεσιών του υπουργείου Οικονομικών, το νέο σύστημα σύνταξης του προϋπολογισμού, η εφαρμογή του «Καλλικράτη», το άνοιγμα του ενιαίου μισθολογίου, η απελευθέρωση των αγορών, το άνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων, η απελευθέρωση της αγοράς ενέργειας.